Tytuł wystawy odwołuje się do gatunku rośliny istniejącej w środowisku, które niszczy – na ekstremalnym, pustynnym obszarze dawnej Mezopotamii. Z greki „halos” oznacza sól, „xylon” – drewno. Haloxylon staje się metaforą trwania na styku życia i śmierci, gdzie adaptacja i transformacja stanowią oś przetrwania. W ostatnich latach Edyta Hul konsekwentnie wybiera eksperyment, jako główne narzędzie swojego malarstwa. Kieruje poszukiwania ku procesom wyłaniania się i rozpadu form, przywołującym skojarzenia z geologią, sedymentacją oraz powolnymi przemianami materii. W wystawie „Haloxylon” Artystka wyostrza soczewkę, przez którą obserwuje składowe świata ożywionego, by odkryć to, co leży u podstaw każdego bytu. Prezentowane na wystawie obrazy są polem działania – zapisem procesu, który wydarza się w czasie rzeczywistym. Ich struktura budowana jest poprzez repetytywny, abstrakcyjny, niemal automatyczny rysunek, który nie tworzy formy, lecz ją podtrzymuje. Pętla, będąca odbiciem gestu, jest tu podstawową jednostką.
Integralną część wystawy stanowi instalacja dźwiękowa autorstwa Agaty Polak. Jej materiałem wyjściowym jest rejestracja bioelektrycznej aktywności organizmu Artystki podczas pracy nad rytmicznymi rysunkami, przekształcona w kompozycję dźwiękową. Dźwięk ujawnia fizjologiczny wymiar procesu twórczego, funkcjonując równolegle jako jego zapis. Obraz otwierający wystawę przyjmuje formę mapy procesu, który zwykle pozostaje niewidoczny. Każdy kolejny wizerunek stanowi chwilowe zagęszczenie – moment wyłonienia się formy z systemu, który natychmiast ponownie ją rozprasza. Od uważności widza zależy to, czy uda mu się ową formę – choć na moment – okiełznać i zapisać w zbiorze swoich doświadczeń. Ornament wyłania się miejscowo niczym rusztowanie podtrzymujące cyrkulację energii życiowej. Nawiązuje do asyryjskiego Drzewa Życia, odczytywanego nie jako wizerunek rośliny, lecz struktura organizująca kosmiczny porządek i nieustanny obieg życia. Tu jednak jego rola zostaje odwrócona. Zamiast stabilizować, ornament ujawnia napięcie i kruchość systemu, jego ciągłą podatność na rozpad. „Haloxylon” powstaje w momencie, w którym systemy – biologiczne, społeczne i technologiczne – funkcjonują w stanie permanentnego przeciążenia. W tym kontekście obraz nie jest reprezentacją, lecz testem. Sprawdza, ile niestabilności forma jest w stanie utrzymać, zanim się rozpadnie.
Pałac Rusieckiego, zabytkowa rezydencja z 1912 roku, ukryta w głębi dziedzińca przy ulicy Lwowskiej 13. Jej właściciel – Stanisław Ursyn-Rusiecki (1862–1944) był kolekcjonerem malarstwa, szkła i starodruków – w szczytowym okresie jego zbiory liczyły około 3,5 tysiąca obiektów. Znaczną ich część przekazał polskim muzeom i bibliotekom, aby uchronić jej przed wojenną zawieruchą. Sam pałacyk został pomyślany jako prywatne muzeum. Projekt budynku przygotował najprawdopodobniej Józef Napoleon Czerwiński w eklektycznym stylu, w którym można odnaleźć elementy neobaroku, neorokoko, a także inspiracje secesją i modernizmem. Stanisław Ursyn-Rusiecki należał do Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, pionierskiej organizacji, która walnie przyczyniała się nie tylko do ratowania zabytków, lecz także do popularyzacji wiedzy na ich temat. Pałacyk został przekazany w testamencie właściciela Akademii Umiejętności, przez kilka lat korzystała z niego Polska Akademia Nauk, a następnie Federacja Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki.
EDYTA HUL
Urodzona w 1986 r. w Dobrym Mieście, mieszka i tworzy w Warszawie. Absolwentka Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku (2012). Jej obrazy nawiązują do kształtów natury, jednocześnie zmierzając w kierunku abstrakcji — łącząc farby olejne z emaliami przemysłowymi, Artystka osiąga intrygujący efekt wizualnej głębi i gęstości. Laureatka Grand Prix 46. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień” 2023. Artystkę reprezentuje Piękna Gallery.
Wystawa będzie czynna od 17 września do 20 października, środa- niedziela w godzinach 11.00-19.00. Lwowska 13 wejście do podwórza. Wstęp jest bezpłatny.
https://www.facebook.com/events/4700571070228167/
Zdjęcia Olga Urbanek oraz Adam Gut
Poleć ten artykuł na Facebooku lub skopiuj link
